( مسأله 1004 ) : اگر در جائى كه بايد نماز را بلند بخواند ، عمدا آهسته بخواند ، يا در جائى كه بايد آهسته بخواند عمدا بلند بخواند بنابر احتياط ، نمازش باطل است ، ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد صحيح است واگر در بين خواندن حمد وسوره هم بفهمد اشتباه كرده ، لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند . ( مسأله 1005 ) : اگر كسى در خواندن حمد وسوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند ، مثل آن كه آنها را با فرياد بخواند ، نمازش باطل است . ( مسأله 1006 ) : انسان بايد قرائت نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند ، وكسى كه به هيچ قسم نمىتواند همه سوره حمد را ياد بگيرد بايد آن مقدار كه مىتواند ياد بگيرد وبخواند ولى اگر آن مقدار ناچيز باشد بايد بنابر احتياط واجب مقدارى از بقيه قرآن كه مىتواند ياد بگيرد به آن ضميمه كند ، واگر نمىتواند بايد تسبيح به آن ضميمه كند ، واما كسى كه نمىتواند به كلى سوره را ياد بگيرد لازم نيست چيزى عوض آن بخواند ، ودر هر صورت احتياط مستحب آنست كه نماز را به جماعت بجا آورد . ( مسأله 1007 ) : كسى كه حمد را به خوبى نمىداند ومىتواند ياد بگيرد چنانچه وقت نماز وسعتى دارد بايد ياد بگيرد واگر وقت تنگ شده است چنانچه نماز را بطورى كه در مسأله پيش گفته شد بخواند نمازش صحيح است ولى در صورتي كه ممكن باشد بايد براي فرار از عقوبت نمازش را به جماعت بخواند . ( مسأله 1008 ) : مزد گرفتن براي ياد دادن واجبات نماز بنابر احتياط حرام است ولى مزد گرفتن براي ياد دادن مستحبات آن جائز است . ( مسأله 1009 ) : اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند ، يا عمدا آن را نگويد يا بجاى حرفى حرف ديگر بگويد ، مثلا بجاى ( ض ) ( ظ ) بگويد